••• NannY's Secret Room •••

ขณะนี้เจ้าของห้องมันหลับแล้ว ฮ่าๆ เลยได้โอกาสยึดเครื่องนั่ง ดูมีนัมไปด้วย อิอิ

แต่ตอนจบไม่ไหวแระ พี่ฮวาง แทคยอง ไม่ทนจริงๆ  อยากจะกิ๊ดแรงๆิ สิบยก

(แต่จริงๆ ตัวเองกำลังดูซับไทย ถึงตอน 11 เอง เฮ้ย! พี่แทคคว้ามีนัมไปจูบ กิ๊ดดด)

วันนี้จะเล่าทริปสุดทรหด คลองถม-สำเพ็งให้ฟัง แบบว่ายิ่งเดินยิ่งหลงได้อีก -*-

เริ่มจากวันนี้เพื่อนแจม ร่างกายไม่พร้อม เพราะเมื่อวานไปกินส้มตำมาเลยเกิดท้องเสีย

ตั้งหลายวันมันไม่ไปกิน พออิชั้นจะมาก็ดันไม่สบายซะงั้น แต่อิชั้นต้องการฝึกเพื่อนให้

เป็นผู้หญิงเข้มแข็ง ฮ่าๆๆ ยังไงก็ลากมันไปจนได้อ่ะแหละ คือถ้ามันไม่ไปด้วยเนี่ยจะแย่

เพราะอิป้านี่ไม่ไหวแล้ว เดินทางในกรุงไม่เป็นแน่ๆ หลงแน่นอนอ่ะค่ะ ตายสถานเดียว - -

ไปถึงก็แย่แท็กซี่ดันไปจอดโน่นไหนก็ไม่รู้ แต่ก็เดินทะลุมาได้อยู่ งานนี้เดินหาทางเนี่ย

นานกว่าช้อปอีก คุณเพื่อนก็สุขภาพดีเชียว เดินไปหน้าซีดไป พะอืดพะอืมไป ท้องเสียไป

ก็บอกแล้วว่าจะหัดให้เพื่อนเป็นผู้หญิงเข้มแ็ข็ง ฮ่าๆ ก็ยังเดินกันจนได้อ่ะนะ กร๊ากกก

เพื่อนเหนื่อยก็ให้พัก เดินเข้าร้านมีแอร์นั่งตากแอร์ไป เย็นๆ เผื่อจะได้ดีขึ้นบ้าง =_=

 

 

*รูปอาจจะดูง่อยๆ ไปบ้างต้องทำใจ เพราะเน็ตบุ้คคุณนุ่นนี่เธอไม่มีอะไรเลยจริงๅ แม้แต่ PS =_=

 

จุดหมายแรกคือร้าน เจบิ๊ก ที่คลองถม พอดีคุณเพื่อนจะไปซื้อ ทงบังซีเครทโค้ดมันถูกดี

แต่อินี่ก็ไม่ได้อะไรมามาก จุดหมายคือ หนังของคังอิน ก็ขอเก็บหน่อยละกัน ไหนๆ ก็ออก

แผ่นไทยมาให้อุดหนุนกันแ้ล้ว 150 บาทเองก็ซื้อๆ ไปเห้อ (แต่ใจจริงอยากจะรอให้มันลด

เหลือแผ่นละ 49-59 บาทอะไรแบบนั้นอยู่เหมือนกันนะ ฮ่าๆ แต่จะแลดูใจร้ายกันไปหน่อย)

ได้ทไวไลท์มาด้วยเหลือแค่ 79 บาทแต่แพ็คเกจสวยงาม สอยมาเพื่อพี่แป้งด้วยอีก 1 แผ่น

ที่เหลือก็เป็นแผ่นของท่านพ่ออ่ะแหละ (อินี่คงไม่ดูอะไรแบบนี้...หรือดูวะ?) คุณเพื่อนก็นะ

แทบจะหมดแรงสลบคาร้านไปแระ ก็ปล่อยมันนั่งตากแอร์ต่อไป ฮ่าๆๆ (ใจร้ายจริงๆ กูนี่)

 

 

ตอนซื้อแผ่นเสร็จ จริงๆ ก็สงสารนังคุณเพื่อนมากเลย แต่เพื่อนคะ งานนี้กูขอเถอะ

แบบว่ามาถึงที่นี่แล้ว เพื่อนมึงก็มากรุงบ่อยเชียว แล้วถ้างานนี้ไม่ได้ของฝากกลับบ้าน

โดนงอนยกบ้านแน่ๆ โดยเฉพาะคุณ หม่อมแม่ เธอคาดหวังว่าเราต้องได้ของจากสำเพ็ง

ไปให้ชีแน่ๆ เลยขอให้เพื่อนอดทนอีกนิด เอาเป๊บซี่กระป๋องเย็นเฉียบให้เพื่อนดูดไปเรื่อยๆ

คุณเพื่อนก็อาการดีขึ้นมาเป็นลำดับ (มั้ง) ก็ได้ของนิดๆ หน่อย ๆ มา และต้องซื้อแบบเยอะๆ

ไม่งั้นไม่ได้ราคาส่ง แล้วราคาปลีกก็แพงซะ บังคับให้กรูซื้อแบบขายส่งจริงเชียว แย่ๆ T_T

ถุงผ้า ใบละ 70 ถ้าซื้อ 3 ใบจะได้ราคาส่งใบละ 50 บาท ก็เอาฟระ เอาไปฝากน้องแบบขำๆ

กิ๊บติดผมก็แผงละ 45 บาท ถูกเชียว เลยเหมามาติดกันวันละตัวทั้งอาทิตย์ไปเลยนะึคะ ฮ่าาๆ

ปากกา Miffy น่่ารักมากทั้งร้านเลย แบบว่าละลานตามากๆ นี่ถ้าไม่ติดว่าเรียนจบแล้วไม่รู้จะเอา

ปากกาไปทำอะไร นอกจากเอาไปแจกชาวบ้านหรือฝากน้องนะ คงได้เหมามามากกว่านี้แน่ๆ

เพราะเป็นคนบ้าปากกามากๆๆ เห็นแล้วอยากซื้อทุกอันเลยอ่ะ น่ารักจริงๆ *_*

 

ขากลับ ปัญหาก็เกิดอีก เพราะไม่รู้จะหาทางไปสถานีรถไฟใต้ดินหัวลำโพงได้กันยังไง -_-

ถามแม่ค้าแถวนั้นก็ใจดี บอกทางมา แต่พี่คะ พี่ไม่ได้บอกว่าต้องขึ้นรถเมลล์อีกฝั่งอ่ะ T_T

ก็เลยพากันหลงอีก ฮ่าๆๆ เดินกันงงอยู่หลังสำเพ็ง เดินมาตั้งไกลทำไมไม่เห็นถนนใหญ่สักที

พอจะเลี้ยวไปทางนี้ เดินไปได้ 3 ก้าว เกิดเลยหมาฝูงนึง (3-4 ตัว เรียกว่าฝูงได้ยังวะคะ?)

คุณเพื่อนเกิดไม่สู้หมาขึ้นมาซะงั้น อินี่ก็ไม่รู้จะทำยังไง กูสู้แต่เพื่อนไม่สู้มันก็แย่ใช่มะก็เลย

ต้องหันหลังกลับอ่ะค่ะ เดินไปอีกทาง ซึ่งไปไหนก็ไม่รู้นะ ไม่ออกถนนใหญ่สักที แบบว่ากู

อยากจะเรียกแท็กซี่แล้ว แต่มันไม่ออกถนนใหญ่สักทีอ่ะว้อยค่ะ รถมันไม่ผ่านเลย =_=

พอเดินไปอีกสัก 10 นาทีก็แบบเหมือน complete mission สักอย่าง ฮ่าๆ เพราะเจอถนนใหญ่

ถ้าเจอถนนใหญ่ ก็จะเจอแท็กซี่ใช่มะ จะได้กลับบ้านแล้วเพือนกู อดทนไว้ (ตอนนี้เพื่อนก็

ประสบปัญหาปวดฉี่อีก ปัญหาชีวิตเบญจเพสมึงแย่ จนกูกลัวมาก กูไม่อยากเป็นแบบมึงงง)

ก็นั่งรถไฟใต้ดินมาถึงสถานนีลาดพร้าวกันโดนสวัสดิภาพนะึคะ

 

แต่... เรื่องมันยังไม่จบแต่นี่ค่ะ อินี่ก็ยังสติลหลงทางได้อีก คอนโดนนุ่นอยู่่ตรงหน้าแค่นี้

แต่อินี่หาทางกลับไปไม่ได้ T_T ก็กูบอกแล้วว่ากูลืมทางใน กทม หมดแล้ว กูไม่สามารถจริงๆ

เพื่อนมันก็ปล่อยกูเดินกลับ อย่างมั่นใจว่ากุต้องสามารถกลับไปได้อย่างแน่นอน แต่เพื่อนคะ...

กูหลง ฮ่าๆๆ สะพานลอยทำไมมันต้องดูงงๆ กูข้ามไม่ถูกก๊อด งงมาก ไม่สามารถหาทางลงได้

จนแบบ เห็นป้ายคอนโดไอ้นุ่นนี่แบบ น้ำ้ตาไหลพราก กูถึงแล้ววว ดีใจ จริงๆ T^T

 

แต่ ยังไม่หมดค่ะ คุณเพื่อนอิชั้น ได้แอดมิทเข้าโรงพยาบาลไปแล้วตอน 1 ทุ่ม =[]= 

แบบว่านายแม่มันโทรมาบอกว่า แจมเข้าโรงพยาบาลไปให้น้ำเกลืออ่ะค่ะ อินี่ก็ช็อคไปเลย

เฮ้ย นี่กูโหดร้ายกับเพื่อนกูมากขนาดนี้เลยเหรอ เพื่อนคะ กรูขอโทษจริงๆๆ T_T

ช่วงนี้ปัญหาชีวิตน้องคอมทำไมมันมากมายเช่นนี้  T_T

 

คำเตือน มีแต่เรื่องบ่น และบ่น...

 

เริ่มจาก...

 

จอแม่งเน่ามาก แบบว่า ติดๆ ดับๆ แล้วก็ไม่ยอมยกไปซ่อมนะ เพราะไม่รู้จะเอาไปซ่อม

ที่ไหน -*- กว่าจะเปิดได้ก็แบบต้องทิ้งไว้สัก 20 นาทีถึงจะสว่างขึ้นมาเอง ฮ่าๆๆๆ แล้วก็

ปิดหน้าจอไม่ได้อีก ถ้าปิดแล้วจะเปิดไม่ออก เวลานอนกลางคืนก็เลยตั้งพักหน้าจอไว้ทั้งคืน

แย่มาก เปลืองไฟได้อีก (คือไม่เคยปิดคอมอ่ะค่ะ ปิดคอมต่อเมื่อออกจากบ้านเท่านั้น บางที

ก็ไม่ปิดแล้วแต่สถานการณ์คนที่บ้านก็จะชินแล้วคอมไม่ค่อยได้ปิด คือเรื่องปกติไม่มีใครสนใจ)

แล้ววันพุธได้คุยกับพี่คนนึง ก็ถามชีว่าเอาจอไปซ่อมที่ไหนนั่นโน่นนี่ ก็เลยได้ร้านที่ไว้ใจได้มา

เออ ก่อนหน้านี้ก็ไม่รู้จะไปปรึกษาใคร ก็เลยไปถามปิง ก็เล่าให้มันฟังมันก็อำกูอีกว่าจอ LCD 

ไม่มีใครเค้าซ่้อมกันหรอกนะ เสียแล้วซื้อใหม่เลย (ก็แบบเชื่อมัน ฮ่าๆ เพราะมันเป็นคนดู

น่าเชื่อถือในสายตาชาวบ้าน) อินี่ก็ช็อคอ่ะสิคะ =[]= เงินกูไม่มีนะว้อยตอนนี้ ลำบากมาก

ก็ยังไม่เชื่อมัน (ยังดีที่ไม่เชื่อ) ก็เลยไปถามชาวบ้านนี่แหละ เค้าบอกว่าซ่อมได้ ราคาประมาณ

700 โอ้วเด๋วรีบยกไปเลยค่ะ  ดีที่ไม่เชื่อปิงไม่งั้นได้เสีย 6 พันแน่ 

พอเมื่อวานก็กลับบ้านชวนพ่อออกไปเอาจอที่ร้าน ก็กลับมา จอดีเหมือนเดิมดีใจมาก

ทำโน่นนี่ไป เสร็จพอจะรีโมทเข้าโคโล แม่งก็แบบ ทำไมล็อคอินไม่ไ่ด้วะ หน้าล็อคอินรีโมท

แม่งไม่ขึ้นเลย งงว่ะถามคุณเ้พื่อนให้มันลองรีโมทเข้าไปดูก็ปกติหนิหว่า ก็นั่งคุย MSN

กับคนนั้นนี้อยู่เลยก็ปกติหนิหว่า เออ เด๋วลองไปรีสตาร์ทก่อนดีกว่า เผื่อจะดีขึ้น

 

นี่แหละคือ วิกฤต ของกรูววววววววววววววว TT__TT

 

พอรีสตาร์ทแล้วมันบูทวินโดวไม่ขึ้นคร่า โอ้ว กูอยากตายยยย เฮ้ยแย่มาก พาส FTP นั่นนี่

favorite อะไรอีกก็ยังไม่ได้แบ็คอัพเลยว้อยค่ะ อิห่าแม่ง แล้วกูจะทำไง ปวดกบาลตุ๊บๆ มาก

ก็เอาวะแม่ง สงสัยถึงคราวแระ ฟอแมตเครื่องใหม่ก็ได้ฟระ ซึ่งในขณะนั้น 4 ทุ่มแล้ว แม่เจ้า

ไฟล์ TP อีก 20 กว่าไฟล์ไม่ได้แปะ ไหนจะไฟล์รายการอีก กูมีอะไรต้องทำเยอะแยะนะว้อย

ครึ่ง ช.ม ผ่านไป มันยังไม่บูทแผ่นวินโดวเลยยยยยยย เฮ้ยแม่งเป็นห่านไรอีกวะ เครื่องกรูเนี่ย

แค่นี้ก็แย่มากแล้วนะว้อย ไม่บูทแผ่นอีก จนปัญญากับสมองน้่อยๆของกูมาก ยังไม่หมดแค่นี้

เนื่องจากเครื่องข้าพเจ้ามี external HDD 500 GB ลูกรักอยู่หนึ่งตัว ก็กลัวจะโดนทำร้ายเลย

ถอดปลั๊กออก เพื่อการปลอดภัยไ้ว้ก่อน แต่... แต่คอมมันไม่ยอมเข้า safe mode อิห่าาาาา

external กูไปเกี่ยวอะไรกับ safe mode ของมึงละว้อยยยย พอแม่งเสียบเข้าอย่างเก่า ก็เจือก

เข้า safe mode ได้ แล้วจะให้กูทำยังไง ไฟล์ก็กลัวหาย 500 GB ไม่ได้ไรท์สักออกเลยนะ

แอบคิดว่าหรือกูเสียบไว้ไม่เคยถอดมา 2 ปี จนคอมมันคิดว่าเป็น HDD ตัวนึงของเครื่องแล้ววะ

แย่มากปวดกบาล ณ เวลานั้นก็จะ 5 ทุ่มอยู่แล้ว 1 ชม. แค่บูทแผ่นวินโดวแผ่นเดียวยังไม่ได้เลย 

แระก็ทนไม่ได้แระ ไม่ขอปวดกบาลอยู่คนเดียวเลยโทรหาไอ้หนึ่ง (lucifirl) ที่พึ่งยามาคอมเจ๊ง

ก็เล่าอาการให้มันฟัง มันก็งง เรื่อง external HDD มากว่าเกี่ยวอะไร สุดท้ายก็ต้องยอมเสียบ

ไม่งั้นก็นะ...บูทแผ่นไม่ได้สักที เสียบก็แล้ว ก็ยังไม่บูทแผ่นอีก เชี่ยมาก แล้วให้กูทำไงล่ะว้อย

เริ่มโมโหแล้วนะ ไอ้หนึ่งบอก แกลองไปแก้ใน BIOS ดิ ก็นั่งงมๆ ไป จนแก้ได้ แล้วก็บูทแผ่น

วินโดวสำเร็จ จนกูอยากจะร้องไห้เป็นสายเลือด

 

แต่... มันยังไม่หมดแค่นี้ (ใครอ่านถึงตรงนี้ก็ขอบคุณนะ แต่ยังอีกยาว ฮ่าๆๆๆๆ) 

 

ชีวิตไม่เคยเชี่ยเรื่องคอมขนาดนี้มาก่อน ปวดกบาลจนอยากจะเป็นไมเกรนแทนเพื่อนฝูงแถวนี้

ปกติลงวินโดวเองไม่เคยประสบปัญหาเลวๆ แบบนี้มาก่อนเลยลงได้ไม่มีปัญหามาตลอดอ่ะ -*-

มันอ่านแผ่นวินโดวแล้ว แต่แค่อ่านจริงๆ เซ็ต partition ก็ได้อยู่ พอมันหมดกระบวนการตรง

จอสีฟ้าๆ เนี่ย มันก็ต้องรีสตาร์ทใช่มะ แล้วมันจะเข้าโหมด set up ของวินโดวอีกที นั่นแหละ

แม่งก็รีสตาร์ทอยู่นั่นไม่ยอมเข้าหน้า set up สักที จนแบบ ครึ่งชม แล้ว เหนื่อยใจมาก

ไม่รู้จะทำยังไง หมดกะใจมาก แม่งเลยดึกปลั๊กทิ้ง ไปอาบน้ำอ่านการ์ตูนเลย ฮ่าๆๆๆๆ =_="

 

พักใจเย็นขึ้นแล้ว ณ เวลานั้นก็ เที่ยงคืนครึ่งแล้ว ถ้าไม่ลงวินโดวให้ได้วันนี้คงนอนไม่หลับ

ก็เลยเปิดเครื่องลองใหม่  คราวนี้ก็คงดีขึ้นอ่ะ ก็ลงวินโดวได้ผ่านฉลุย แม่เจ้า อยากจะโห่ร้องเป็น

ภาษามองโกเลียมากๆ ไม่ไหวแล้ว ดีใจยิ่งกว่าอะไร ฮ่าๆๆๆ ในที่สุดกูก็ลงวินโดวได้แล้ว TT^TT

 

กว่าจะลงโปรแกรมเซ็ตเครื่องเสร็จ ปาไปตี 4 T_T ไม่เคยเหนื่อยอะไรแบบนี้มาก่อน ="=

แต่...ตอนนี้ประสบปัญหาใหม่อีก เพราะจะแคปรูปไฟล์ TP นั่นแหละ แม่งแคปไม่ได้อีกว้อยย

เซ็ต output ของ WMPC แล้วนะเหมือนทุกที ทำไมยังแคปไม่ได้ก็ไม่รู้ นี่ีทำงานไปก็มีกังวลไป

อยากจะกลับบ้านไปแก้จริงๆ T_T 

 

 

- Playlist ใน iTunes หายเกลี้ยง -*- ทำไม มันไม่มี save playlist วะ Apple ช่วยพัฒนา

  ตรงนี้ทีเถอะ (หรืออาจจะมีแต่กูทำไม่เป็น -*-)

- อาทิตย์นี้ทำงานไม่ได้หยุดเลย คนไม่พอได้อีก กรูอยากนอนนนนนนนนนน T_T

- ใครอ่านถึงตรงนี้ได้ จะขอปรบมือให้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ เพราะบ่นจริงๆ -*-

- พิมลไม่ต้องเสียใจไปนะ เด๋วคุณพี่จะโทรไปรายงานให้ฟังทุกเม็ด >3<

- อยู่ดีๆ ก็คิดถึง พี่หมีกับคนเล็กขึ้นมา T_T (คังโจในประเทศไทยเนี่ยมันยากจริงจัง)